Waarom ondervinden mestvergisters toch overal zoveel weerstand?

Waarom ondervinden mestvergisters toch overal zoveel weerstand ?

UPDATE 7 – MegaMestVergisterGroenloNEE – UPDATE 7

MegamestvergisterGroenloNEE houdt zich bezig met protesteren tegen de plannen van RMS om op de Laarberg in Groenlo een megamestvergister te gaan bouwen. In dat kader hebben wij diverse contacten gelegd met andere actiegroepen die ook strijden tegen mestvergisterplannen in hun omgeving. Het is opvallend, maar bijna overal waar er bouwplannen voor mestvergisters zijn, is er weerstand en grote maatschappelijke onrust ontstaan. Meestal resulterend in een jarenlange strijd tussen enerzijds de projectontwikkelaars en veehouders en anderzijds bezorgde burgers. De gekozen lokatie is in de meeste gevallen het belangrijkste strijdpunt.
De lokale en provinciale overheid houdt zich in deze conflictsituaties zoveel mogelijk op de achtergrond. En als er wel sprake is van actieve politieke bemoeienis, dan hebben aspecten als veiligheid, milieu en volksgezondheid zelden de hoogste prioriteit.
Het lokale en provinciale bestuur schiet duidelijk tekort in deze materie. Het zou in onze ogen anders én beter moeten. Wellicht dat de landelijke overheid een meer sturende rol moet gaan spelen? Technisch- en maatschappelijk aanvaardbare oplossingen voor de mestproblematiek zouden in de eerste plaats de verantwoordelijkheid moeten zijn van het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. Er is nood aan duidelijke en afgebakende richtlijnen voor mestvergistingsfabrieken. Een landelijk vastgestelde prijs voor mestverwerking zou ook een vooruitgang zijn. Dit zou de wildgroei in deze markt met de daarbij horende ‘vrije jongens’ mentaliteit direct intomen. Onze conclusie is dat een goede landelijke regularisatie van de mestproblematiek veel conflictsituaties kan voorkomen.
Het is een misvatting dat we met mestvergisting meewerken aan het behoud van ons milieu en zelfs meehelpen met de energietransitie. Mestvergisting is niets anders dan een industriële manier om mest te verwerken waarbij bijna altijd meer energie verbruikt dan geproduceerd wordt. Ook het begrip ‘groene energie’ is in deze context ongeloofwaardig. Deze term wordt hier alleen maar gebruikt als argument om mestvergisterplannen bij de overheid door te drukken en natuurlijk ook om zo veel mogelijk geld uit de subsidiepot te graaien. Gelooft u ons, er is echt niets groens aan mestvergisting.
Als voorbeeld van een uitwas in onze huidige veeteelt noemen we het in zes maanden afmesten van stierkalfjes in de Achterhoek. Deze kalfjes komen van heinde en verre en worden over duizenden kilometers afstand aangevoerd. In Nederland wordt kalfsvlees bijna niet gegeten dus wordt dit vlees grotendeels naar het buitenland geëxporteerd. Het enige wat hier achter blijft is de mest. Is er in deze vorm van veeteelt nog enig maatschappelijk nut en logica te ontdekken?
Aan de basis van de huidige mestproblematiek ligt natuurlijk ook ons consumentengedrag.
Over de rug van veehouders willen wij voor een zo laag mogelijke prijs een mooi stukje vlees op tafel. De kiloknalleracties in onze supermarktketens zijn hier een schrijnend voorbeeld van, de ultieme uitwas van dit proces. Dit kan zo niet doorgaan, wij zullen naar een gezondere situatie moeten evalueren waarbij ook de veehouder een faire prijs voor zijn producten krijgt.
Wij denken dat naast verandering van ons consumentengedrag ook de industrialisatie van de boerenbedrijven moet stoppen, kwaliteit in plaats van kwantiteit moet de leidraad worden in ons toekomstige landbouwbeleid. Dan zal de mestproblematiek direct ook een flink stuk beheersbaarder worden.

Stichting MegaMestVergisterGroenloNEE

• www.facebook.com/megavergister
• Twitter @Megavergister
• www.megamestvergistergroenlonee.nl