De run op bermgras.

De run op bermgras
 
UPDATE 11 – MegaMestVergisterGroenloNEE – UPDATE 11
 
In de vergunningsaanvraag van RMS werd contractueel vastgelegd dat er maar een beperkt aantal vergistingsproducten in de megamestvergister gebruikt mogen worden. Het hoofd-product bestaat uit dierlijke drijfmest (jaarlijks c.a. 450.000 ton). Drijfmest alleen is moeilijk om te vergisten omdat het voornamelijk uit water bestaat. Om de vergisting op gang te brengen, moet er een tweede product worden toegevoegd (een zogenaamde co-vergister) om zodoende het rendement tot een enigszins acceptabel niveau te brengen. RMS heeft gekozen voor bermgras en droge mest als co-vergistingsproducten. In de vergunningsaanvraag zelf zijn de hoeveelheden niet precies vastgelegd maar uit de bijlagen blijkt dat RMS uitgaat van ca. 50.000 ton bermgras per jaar.
De jaarlijkse bermgras oogst in heel Nederland bedraagt ongeveer een miljoen ton. Voor de RMS megamestvergisters in Groenlo en Venlo is dus alleen al 10% van deze jaaropbrengst nodig. Groenlo en Venlo liggen niet direct centraal en het benodigde bermgras zal dus van heinde en ver aangevoerd moeten worden.
Er is momenteel ook een toenemende vraag naar bermgras voor andere, meer circulaire en milieuvriendelijke, toepassingen. Dus wij vragen ons af hoe RMS denkt deze grote hoeveelheden geregeld te krijgen? Er is nu al meer vraag dan aanbod in Nederland. Bovendien is bermgras een seizoensgebonden product en dus beperkt beschikbaar. In de megamestvergister op de Laarberg is maar een zeer beperkte opslag voorzien, dus logistiek gezien lijkt ons dit allemaal niet erg goed doordacht.
In de vergunningsaanvraag van RMS werd duidelijk omschreven welke producten vergist mogen worden. De overheid heeft dit duidelijk laten vastleggen om misbruik tegen te gaan.
Er zijn namelijk al diverse gevallen van fraude bekend door malafide ondernemers die in hun vergisters allerlei niet gecontroleerde rotzooi bijmengen met alle risico’s van dien voor het milieu. Het is zeker niet uit te sluiten dat er op deze manier ook chemisch afval illegaal wordt toegevoegd want fraude met bijmengen van co-vergisterproducten is niet eenvoudig op te sporen. Controle en handhaving van deze projecten zal de verantwoordelijkheid van de overheidsinstantie ODA worden. Gezien de schaalgrootte van de megamestvergister zal dit voor ODA een hele (te grote?) klus worden. Laten we hopen dat ze hier niet voor de makkelijke weg van gedogen kiezen in plaats van streng handhaven.
Bermgras is van nature nogal vervuild door uitlaatgassen. De vervuilingsgraad is natuurlijk afhankelijk van de verkeersdrukte. Daar is in de loop van de jaren op meerdere plaatsen onderzoek naar gedaan en de resultaten zijn gelukkig niet overal even zorgwekkend. Maar over het algemeen is er toch sprake van verhoogde concentraties schadelijke maar ook giftige stoffen (bv zware metalen, dioxines etc). Dat is een van de redenen waarom bermgras niet geschikt is als diervoer. In Duitsland mag zelfs om die reden geen bermgras verwerkt worden in vergistingsinstallaties. Want door de verwerking van bermgras zullen de verontreinigingen uiteindelijk in de gedroogde mestkorrels terechtkomen en zodoende indirect in de voedselketen. Gezien de samenstelling van de mestkorrels en het grote mestoverschot in Nederland worden deze korrels waarschijnlijk naar verre oorden geëxporteerd, inclusief alle verontreinigingen.
Met of zonder een co-vergister, bij mestvergisting wordt altijd een veel te positief beeld geschetst van de energieopbrengst. In de praktijk valt de energieopbrengst altijd veel lager uit dan verwacht. De realiteit leert ons dat vergisting van drijfmest zeker niet duurzaam is, het kost meer energie in plaats van dat het opbrengt. Waarom wil ons bestuur dit niet onder ogen zien? Wanneer is voor hen ook de maat vol en worden op basis van deze harde feiten nu eens verstandige en doeltreffende maatregelen genomen met betrekking tot de mestproblematiek, te beginnen met het annuleren van de megamestvergister!

Waarom ontloopt RMS alle verantwoordelijkheid ?

Waarom ontloopt RMS alle verantwoordelijkheid ?

UPDATE 10 – MegaMestVergisterGroenloNEE – UPDATE 10

Wij hebben enige tijd geleden RMS en kompanen uitgenodigd om samen een openbare discussieavond te houden om onze vragen en die van bezorgde burgers te beantwoorden. RMS heeft deze uitnodiging helaas zonder enige uitleg afgewezen. Dankzij onze ingezonden stukken in de lokale weekbladen hebben wij de bevolking toch de nodige achtergrond-informatie kunnen geven over de risico’s van de Megamestvergister. Helaas hebben wij op deze doorgaans kritische artikelen tot op heden geen enkele reactie van RMS mogen ontvangen. Is dit onzekerheid, gebrek aan kennis of pure arrogantie ? Of wellicht voelen RMS en kompanen zich zodanig gesteund door de politiek en de landbouwlobby dat ze er bewust voor kiezen de grote maatschappelijke onrust te negeren?
Het is ons tot op heden niet gelukt om te achterhalen welke partijen geïnteresseerd zijn om te investeren in de RMS Megamestvergister. Er is wel een gerucht dat de Rabobank bereid zou zijn een substantieel deel te financieren. De Rabobank werd onlangs nog uitgeroepen als winnaar van de Wakker Dier ‘Grootste Liegbeest’ trofee (2018) vanwege haar ‘Growing a Better World’ reclamecampagne. Deze ‘onderscheiding’ heeft de Rabobank gekregen omdat ze tot nu toe precies het omgekeerde stimuleren dan ze propageren. Megastallen en megamestvergisters financieren is namelijk echt niet duurzaam en draagt niet bij tot een betere wereld. Wij houden een vinger aan de pols in deze.
Het lijkt erop dat politiek Den Haag nu ook wakker is geworden en gaat inzien dat het huidige landbouwbeleid op de schop moet. Kostenverlaging en productieverhoging moeten niet langer nagestreefd worden. Sterker nog, er wordt een overheidsbudget beschikbaar gesteld om bestaande veeteeltbedrijven te helpen saneren. De trend in het landbouwbeleid is momenteel om meer te focussen op duurzaamheid en kringloop. Het zijn vandaag de dag niet alleen de milieuorganisaties die dit roepen, zelfs de grootste landbouworganisatie LTO onderschrijft deze visie nu ook. Een nieuw megamestvergisterproject past dus totaal niet in deze trend, het biedt geen structurele oplossing voor de mestproblematiek in de toekomst.
De overheid heeft de subsidiepot voor de energietransitie weer goed gevuld (budget 2019: € 6 miljard ). Dit budget is beschikbaar gesteld voor stimulering van de energietransitie. Het geld mag niet langer oneigenlijk gebruikt worden voor projecten zoals de Megamestvergister, waarbij de energieopbrengst lager is dan het energieverbruik.
De lijst met incidenten met mestvergisting is lang, volgens onze informatie zijn er alleen al het afgelopen jaar zeker een 30-tal incidenten voorgevallen waarvan sommige zeer ernstig.
Net over de grens in België is er begin van deze maand een grote scheur ontstaan in een mestopslagsilo en is er daardoor een grote hoeveelheid ruwe mest in de rivier de Geul terecht gekomen. De Geul is over een grote lengte zwaar verontreinigd met grote vissterfte als direct gevolg. Het Waterschap Limburg spreekt zelfs van een milieuramp en het zal vele jaren duren voordat het ecosysteem weer hersteld is.
Wij blijven de vragende partij als het gaat om meer openheid, transparantie en communicatie in het RMS Megamestvergister verhaal. Wij vragen nogmaals aan het lokale en provinciale bestuur om daarin samen met ons op te trekken. De landbouwlobby zit met zijn tentakels diep in de politiek en heeft zo een veel te grote invloed op ons ambtenarenapparaat en daardoor ook op alle besluitvorming. Het is triest te moeten constateren dat onze bestuurders in dit soort landbouwdossiers meestal op veredelde jaknikkers lijken.

www.megamestvergistergroenlonee.nl
www.facebook.com/megavergister
www.twitter.com/megavergister

Worden de risico’s van het afvalwater onderschat ?

Worden de risico’s van het afvalwater onderschat ?

UPDATE 9 – MegaMestVergisterGroenloNEE – UPDATE 9

De Megamestvergister wordt door RMS ook wel een bioraffinaderij genoemd. Maar de naam ‘chemische mestverwerkende fabriek’ zou de lading veel beter dekken. Dat het gemeentebestuur voor dit type vervuilende industrie op bepaalde zones van de Laarberg toestemming heeft gegeven is een bedenkelijke ontwikkeling. Het is ons inziens een volkomen verkeerd signaal om op dit soort zware industrie in onze mooie landelijke Achterhoek in te zetten.
In de RMS Megamestfabriek wil men grote hoeveelheden mest (450.000 ton / per jaar) gaan verwerken tot een drietal eindproducten, te weten: biogas, ammoniumsulfaat en droge mestkorrels. De laatste twee zijn meststoffen, die geëxporteerd moeten worden omdat wij in Nederland al met een groot mestoverschot opgescheept zitten. Het geproduceerde biogas wordt op een dubieuze manier groen gewassen om zo in aanmerking te komen voor subsidie. Want zonder deze extra bron van inkomsten is het RMS project immers niet rendabel.
Wat dikwijls over het hoofd wordt gezien is dat er naast deze drie eindproducten ook een enorme hoeveelheid afvalwater (ca 50.000 liter / uur !) vrijkomt. Om een idee te geven van deze hoeveelheid: in twee uur tijd loost deze fabriek net zoveel afvalwater als een gemiddeld huishouden in een heel jaar. Wij vrezen dat deze grote hoeveelheid afvalwater een direct gevaar gaat vormen voor het milieu.
Want RMS kiest namelijk voor een experimenteel systeem om dit afvalwater te zuiveren, de zogenaamde ‘omgekeerde osmose’ techniek. Deze membraanfiltratie-techniek is zeker niet nieuw maar werd oorspronkelijk ontworpen voor het verder opzuiveren van schoon (drink)water om dit bruikbaar te maken voor bijvoorbeeld de productie van frisdrank of bier.
Omgekeerde osmose wordt tegenwoordig ook breder ingezet, zo ook recent toegepast bij mestvergisters. Bij de toepassing in kleinschalige mestvergisters zijn robuustheid en bedrijfszekerheid nu al grote zorgpunten. Zelfs de leveranciers van deze osmose-apparatuur geven aan dat er nog het nodige onderzoek verricht moet worden voordat deze techniek op de schaalgrootte van de RMS Megamestvergister betrouwbaar zal zijn. Wat te doen met deze enorme afvalwaterstroom bij storingen? Deze Megamestfabriek is namelijk niet met een druk op de knop stil te leggen.
Een ander aandachtspunt is dat deze osmose-techniek niet alle verontreinigingen verwijdert. Restanten van vee-medicatie en schadelijke bacteriën zijn bijvoorbeeld een probleem, deze worden dikwijls in verhoogde concentraties in het afvalwater van mestverwerkende industrieën aangetroffen. Hierdoor is er ook een verhoogd risico dat antibiotica resistente bacteriën in ons milieu terecht gaan komen. En dan hebben we het nog niet eens over calamiteiten.Wat als er met varkenspest besmette mest of nog erger (Q-koorts?) wordt aangeleverd? Over dit soort risico’s heeft men blijkbaar helemaal niet nagedacht.
Waarom is er in het RMS project niet gekozen voor een conventioneel waterzuiveringssysteem? Een bewezen systeem dat momenteel de standaard is bij alle Waterschappen in Nederland voor de verwerking van het rioolwater. Los van alle andere risico’s bij Megamestvergisters geeft dit systeem in ieder geval betere garanties voor de zuivering van het afvalwater.
In lijn met onze eerdere bevindingen is het ook hier duidelijk dat de overheidsdiensten de RMS Megamestvergister ook op het punt van afvalwater niet zorgvuldig onderzocht hebben en veel te gemakkelijk over alle risico’s zijn heengestapt.

www.megamestvergistergroenlonee.nl
www.facebook.com/megavergister
www.twitter.com/megavergister

Van geur naar stank?

Van geur naar stank?

UPDATE 8 – MegaMestVergisterGroenloNEE – UPDATE 8

Wij zijn hier in de mooie Achterhoek wel wat gewend. Een beetje varkens- of koeienlucht, dat hoort bij het leven op het platteland en daar hebben we het hier niet over.
Maar wat als geur wél stank wordt? Bij de verwerking van grote hoeveelheden mest is stankoverlast immers altijd een probleem. Gezien de schaalgrootte van de geplande RMS MEGAmestvergister op de Laarberg is stankoverlast in de wijde omgeving onvermijdelijk. Hier wordt immers een aanvoer van meer dan 100 mestvrachtwagens per dag verwacht.
Om stankoverlast te verminderen zijn er luchtfiltersystemen op de markt die worden toegepast in bijv. veehouderijen, slachthuizen etc. De ontwikkeling van luchtfiltersystemen is nog volop gaande en wordt zwaar gesubsidieerd. Helaas zijn er zelfs bij de laatste generatie van deze dure systemen ook weer grote gebreken geconstateerd. Bij een recent wetenschappelijk onderzoek is boven water gekomen dat deze zogenaamde luchtwassers niet naar behoren werken. Ze filteren in de praktijk veel minder stank en andere schadelijke stoffen dan de technische specificaties hebben aangegeven. Deze uitkomst heeft de overheid doen schrikken. Ook hier is er weer een heleboel subsidiegeld over de balk gegooid zonder dat het probleem is opgelost.
In het RMS MEGAmestvergisterplan is dit nieuwe type luchtwassersysteem ook voorzien. Gezien de nu al bekende problemen met deze luchtwassers en vooral met het oog op de grote hoeveelheden mest die RMS wil gaan verwerken, is dit voor ons natuurlijk een belangrijk aandachtspunt geweest in onze zienswijze (protest tegen de vergunning).
Een van de problemen bij stank is dat het heel moeilijk is om daar een objectieve mening over te vormen. Extreem gesteld, wat de één ervaart als aangenaam is voor de andere stank. Maar we durven toch wel te stellen dat verreweg de meeste mensen mestlucht als hinderlijk ervaren. Wij vragen ons dus af waarom er in de RMS plannen geen apparatuur is voorzien om geur/stank te meten? Deze meetapparaten, ook wel geursnuffelpalen genoemd, worden toegepast in de industrie. Geursnuffelpalen leveren objectieve meetresultaten die gekoppeld kunnen worden aan binnenkomende klachten over stank.
In de praktijk worden klachten over geur en stank meestal niet erg serieus genomen. Dit probleem zou ondervangen kunnen worden door geursnuffelpalen te plaatsen. Uw neus is misschien niet erg objectief maar geursnuffelpalen zijn dat wel.
In de huidige richtlijnen van de overheid zijn geursnuffelpalen nog niet verplicht voor mestvergisters. En dan te bedenken dat er op meerdere plaatsen al mestvergisters werken waar jarenlange discussies met omwonenden gaande zijn over grote en schijnbaar niet op te lossen stankklachten (bijvoorbeeld in Bemmel, Den Dungen, Helmond, Veendam enz.) .
Met het RMS plan spreken we wel over een MEGAmestvergister die op deze schaalgrootte nog nooit eerder gerealiseerd is. Zijn de huidige richtlijnen van de overheid nog wel up-to-date vragen wij ons dan logischerwijs af ?
Een heel lastig verhaal wordt het als een mestvergister eenmaal in gebruik is en stankoverlast veroorzaakt. In de praktijk is de overheid dan meestal geneigd partij te kiezen voor de ondernemer. Of er wordt veel gedoogd of er worden vage beloften voor verbeteringen op termijn gedaan. De belangen van de burgers komen dan veelal op de tweede plaats.
Bovendien wordt handhaving gedaan door dezelfde overheidsdiensten die nu de goedkeuring moeten geven aan het RMS plan. Hoe geloofwaardig is dat?

In onze voorgaande updates hebben wij u duidelijk gemaakt dat het RMS megamestvergister plan stinkt en zeker niet alleen naar mest. De petitie die wij onlangs hebben aangeboden werd door meer dan 2100 inwoners getekend en deze groep medestanders groeit nog steeds. Desondanks hebben we tot nu toe geen enkele vorm van begrip noch support ontvangen vanuit de bestuurlijke hoek. In tegendeel, onze lokale overheid verschuilt zich achter de provinciale overheid en die verschuilt zich weer achter de niet ter zake competente overheidsdiensten ODRN/ODA.

Als wij niet goed oppassen en de nodige tegenacties blijven ondernemen, dan gaan wij als burgers nog een hoge rekening betalen voor dit gebrek aan politieke moed.

www.megamestvergistergroenlonee.nl
www.facebook.com/megavergister
twitter: @megavergister

Waarom ondervinden mestvergisters toch overal zoveel weerstand?

Waarom ondervinden mestvergisters toch overal zoveel weerstand ?

UPDATE 7 – MegaMestVergisterGroenloNEE – UPDATE 7

MegamestvergisterGroenloNEE houdt zich bezig met protesteren tegen de plannen van RMS om op de Laarberg in Groenlo een megamestvergister te gaan bouwen. In dat kader hebben wij diverse contacten gelegd met andere actiegroepen die ook strijden tegen mestvergisterplannen in hun omgeving. Het is opvallend, maar bijna overal waar er bouwplannen voor mestvergisters zijn, is er weerstand en grote maatschappelijke onrust ontstaan. Meestal resulterend in een jarenlange strijd tussen enerzijds de projectontwikkelaars en veehouders en anderzijds bezorgde burgers. De gekozen lokatie is in de meeste gevallen het belangrijkste strijdpunt.
De lokale en provinciale overheid houdt zich in deze conflictsituaties zoveel mogelijk op de achtergrond. En als er wel sprake is van actieve politieke bemoeienis, dan hebben aspecten als veiligheid, milieu en volksgezondheid zelden de hoogste prioriteit.
Het lokale en provinciale bestuur schiet duidelijk tekort in deze materie. Het zou in onze ogen anders én beter moeten. Wellicht dat de landelijke overheid een meer sturende rol moet gaan spelen? Technisch- en maatschappelijk aanvaardbare oplossingen voor de mestproblematiek zouden in de eerste plaats de verantwoordelijkheid moeten zijn van het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. Er is nood aan duidelijke en afgebakende richtlijnen voor mestvergistingsfabrieken. Een landelijk vastgestelde prijs voor mestverwerking zou ook een vooruitgang zijn. Dit zou de wildgroei in deze markt met de daarbij horende ‘vrije jongens’ mentaliteit direct intomen. Onze conclusie is dat een goede landelijke regularisatie van de mestproblematiek veel conflictsituaties kan voorkomen.
Het is een misvatting dat we met mestvergisting meewerken aan het behoud van ons milieu en zelfs meehelpen met de energietransitie. Mestvergisting is niets anders dan een industriële manier om mest te verwerken waarbij bijna altijd meer energie verbruikt dan geproduceerd wordt. Ook het begrip ‘groene energie’ is in deze context ongeloofwaardig. Deze term wordt hier alleen maar gebruikt als argument om mestvergisterplannen bij de overheid door te drukken en natuurlijk ook om zo veel mogelijk geld uit de subsidiepot te graaien. Gelooft u ons, er is echt niets groens aan mestvergisting.
Als voorbeeld van een uitwas in onze huidige veeteelt noemen we het in zes maanden afmesten van stierkalfjes in de Achterhoek. Deze kalfjes komen van heinde en verre en worden over duizenden kilometers afstand aangevoerd. In Nederland wordt kalfsvlees bijna niet gegeten dus wordt dit vlees grotendeels naar het buitenland geëxporteerd. Het enige wat hier achter blijft is de mest. Is er in deze vorm van veeteelt nog enig maatschappelijk nut en logica te ontdekken?
Aan de basis van de huidige mestproblematiek ligt natuurlijk ook ons consumentengedrag.
Over de rug van veehouders willen wij voor een zo laag mogelijke prijs een mooi stukje vlees op tafel. De kiloknalleracties in onze supermarktketens zijn hier een schrijnend voorbeeld van, de ultieme uitwas van dit proces. Dit kan zo niet doorgaan, wij zullen naar een gezondere situatie moeten evalueren waarbij ook de veehouder een faire prijs voor zijn producten krijgt.
Wij denken dat naast verandering van ons consumentengedrag ook de industrialisatie van de boerenbedrijven moet stoppen, kwaliteit in plaats van kwantiteit moet de leidraad worden in ons toekomstige landbouwbeleid. Dan zal de mestproblematiek direct ook een flink stuk beheersbaarder worden.

Stichting MegaMestVergisterGroenloNEE

• www.facebook.com/megavergister
• Twitter @Megavergister
• www.megamestvergistergroenlonee.nl

Moeten wij Duitse experimentele mestvergisters subsidiëren?

Moeten wij Duitse experimentele mestvergisters subsidiëren?

UPDATE 6 – MegaMestVergisterGroenloNEE – UPDATE 6

Er is veel subsidiegeld nodig om een mestvergister financieel rendabel te laten draaien. Dit geldt zeker voor de megamestvergister zoals RMS die wil gaan bouwen op de Laarberg.
Om maximaal te profiteren van de subsidiemogelijkheden, zijn er altijd wel handige jongens die van de verschillen in wetgeving tussen landen gebruik proberen te maken. In Duitsland bijvoorbeeld zijn de subsidierichtlijnen voor mestvergisters veel strenger. Dat is waarschijnlijk een van de redenen waarom RMS voor grensstreken in Nederland (Venlo en Groenlo) kiest om hun megamestvergisters te ontwikkelen.

Een belangrijk gegeven bij het ontwikkelen van een mestvergister is de energiebalans. Dit is het verschil tussen enerzijds de energie die wordt opgewekt en anderzijds de energie die nodig is om dit te realiseren. Bij alle mestvergisters die tot nu toe gebouwd zijn, is de theoretische energieopbrengst altijd veel te positief ingeschat. Dit is ook het geval voor de nu geplande megamestvergister in Groenlo. In de vergunningsaanvraag van dit project wordt ook een niet onderbouwd en veel te rooskleurig beeld geschetst van de te verwachten energieopbrengst. RMS beweert namelijk dat er voor meer dan 12.000 huishoudens aan groengas geproduceerd gaat worden. Maar voor het gemak vergeet RMS wel te vermelden dat er voor deze productie ook veel aardgas en electriciteit nodig is, respectievelijk voor circa 6.000 en 12.500 huishoudens. Deze berekeningen zijn gemaakt op basis van de getallen die vermeld staan in de vergunningsaanvraag van RMS. Op basis van de nu voorliggende plannen zal de energiebalans waarschijnlijk negatief uitvallen. Dus van duurzaamheid is hier weinig sprake, hetgeen overigens ook geenszins strookt met de doelstellingen van Oost Gelre om als gemeente tegen 2030 energie neutraal te zijn.

Nu vraagt men zich vast af hoe RMS denkt om op basis van een negatieve energiebalans toch in aanmerking te kunnen komen voor subsidies. RMS gaat ongetwijfeld ook voor zijn project in Groenlo proberen gebruik te maken van de tekortkomingen in de huidige subsidie- wetgeving. Daarin staat namelijk vermeld dat er een flinke som subsidie wordt verstrekt op groengas dat aan het aardgasnet wordt terug geleverd, ongeacht de hoeveelheid aardgas die daarvoor nodig is. Het productieproces van de RMS megamestvergister is zo ontworpen dat alleen aardgas gebruikt kan worden. Dit aardgas dat nodig is voor de productie van groengas wordt aan een gunstig industrieel tarief aangekocht. Op deze manier passeert men dus tweemaal langs de kassa. We praten hier in principe over miljoenen euro’s, belastinggeld dat op deze manier ieder jaar weer in de zakken van RMS zou verdwijnen. Deze manier van werken is helaas niet nieuw en heeft zelfs een naam gekregen namelijk “groenwassen”. Dat is met goedkope conventionele energie, groene energie opwekken en daar dan maximale subsidie op aanvragen.

Een aanvraag voor subsidie wordt door de Rijksdienst voor Ondernemingen ( RvO) beoordeeld. Mestvergisterprojecten worden tegenwoordig kritischer bekeken dan in het verleden. De RvO kijkt veel breder dan de regionale of provinciale diensten. De RvO onderzoekt naast de technische aspecten van de mestvergister, ook financiële achtergronden en de levensvatbaarheid van het project op termijn.
Op basis van deze criteria zijn de laatste tijd al meerdere aanvragen van mestvergisters afgewezen. Onlangs is bijvoorbeeld ook een eerste subsidie-aanvraag van RMS voor hun megamestvergister in Venlo afgewezen.

Deze aanvraag bleek technisch gezien niet voldoende onderbouwd te zijn, misschien speelden ook twijfels over het ontbreken van de benodige financiële middelen een rol. Maar RMS en van Westreenen kennende, die zullen vast nog wel nog wel op zoek gaan naar oplossingen via (politieke?) achterdeurtjes en nieuwe pogingen wagen.

Gelukkig loopt deze subsidie toekenning via de onafhankelijke rijksoverheidsdienst RvO die alle aanvragen op een objectieve manier beoordeelt en waarop lokale en provinciale politiek weinig of geen invloed kunnen uitoefenen.

Stichting MegaMestVergisterGroenloNEE

• www.facebook.com/megavergister
• Twitter @Megavergister
• www.megamestvergistergroenlonee.nl

Welk belang heeft De Laarberg bij een MegaMestVergister?

Welk belang heeft de Laarberg bij een MegaMestVergister?

UPDATE 5 – MegaMestVergisterGroenloNEE – UPDATE 5

Industriepark de Laarberg is een gezamenlijk initiatief van de gemeenten Oost Gelre en Berkelland met als doelstelling het terrein tussen Eibergen en Groenlo te ontwikkelen voor groei en werkgelegenheid. In dit kader mag je als burger erop vertrouwen dat er zakelijke maar wel maatschappelijk verantwoorde beslissingen genomen worden.
Vanaf het eerste moment dat de contouren van het RMS megamestvergister-project op de Laarberg zichtbaar werden, is er bij een aanzienlijk deel van de bevolking grote bezorgdheid en weerstand ontstaan. De Laarberg heeft tot nu toe weinig begrip getoond voor de standpunten van de verontruste burgers. Men heeft het megamestvergister-project vanaf het prille begin omarmd zonder maar een moment stil te staan bij de grote impact en de risico’s voor de omgeving en de bevolking. Dit kunnen wij moeilijk accepteren en wij vragen ons af welke belangen hier dan wél een rol spelen. Alle beslissingen die tot nu toe in dit dossier genomen zijn, staan loodrecht op de belangen van een groot deel van de bevolking.
Op de website van de Laarberg wordt de RMS megavergister zeer positief in de verf gezet. Het project wordt zonder enige nuancering voorgesteld waarbij aantoonbare onjuistheden ons klakkeloos worden opgediend. Heeft men geen idee waarover het gaat of probeert men hiermee het gemeentebestuur van Oost Gelre en Berkelland en ons burgers om de tuin te leiden?
Een van de belangrijkste doelstellingen van bedrijvenpark de Laarberg is het creëren van meer werkgelegenheid. Werkgelegenheid is belangrijk voor de Achterhoek.
Maar wat we nu zien is precies het omgekeerde. Het lijkt erop dat de Laarberg meer inzet op zware en vervuilende industrie met beperkte arbeidsplaatsen, maar wel met verhoogde risico’s voor veiligheid, milieu en volksgezondheid. Als voorbeeld hiervan noemen we de RMS megamestvergister. RMS beoogt een industrieterrein met een oppervlakte van ca. 8 hectare
(16 voetbalvelden) en daar worden slechts een 10 -15 mensen tewerkgesteld. Los van alle andere gefundeerde bezwaren en risico’s, is dit natuurlijk een zeer pover resultaat voor de werkgelegenheid.
Slimme en schone maakindustrie, type Mueller , dat zou maatgevend moeten zijn.
Zou het niet veel beter zijn als de Laarberg duidelijke richtlijnen gaat opstellen bij toekomstige projectaanvragen ? Bijvoorbeeld het definiëren van een minimaal aantal arbeidsplaatsen per hectare industriegrond?
De Laarberg ambieert uiteraard ook duurzaamheid. Er komt heel wat bij kijken om daar invulling aan te geven, het plaatsen van een veld met zonnepanelen is vandaag de dag echt niet voldoende om geloofwaardig te zijn. En duurzaamheid koppelen aan de RMS megamestvergister is echt een gotspe. Dit is een grootschalige mestverwerkende industrie die niets toevoegt aan de energietransitie en zeker niet als duurzaam kan worden aangemerkt.
Bestuurlijk Oost Gelre en Berkelland hebben in het verleden verkeerde inschattingen gemaakt bij het beoordelen van plannen op de Laarberg. Hierdoor is het nu dus mogelijk dat er meer zware industrie op de Laarberg ontwikkeld kan worden. Zijn onze gemeenteraden wel goed voorgelicht in het beslissingstraject of is er bewust informatie achtergehouden? Is hiermee het hek van de dam gehaald en is de RMS megamestvergister het begin van nog meer zware industrie?
Op basis van bovenstaande vragen wij ons af of er op dit moment wel de juiste beslissingen genomen worden door de Laarberg. Wij willen toch niet dat de regio Oost Gelre en Berkelland het industrie-afvalputje van Oost Nederland gaat worden?

Stichting MegaMestVergisterGroenloNEE

• www.facebook.com/megavergister
• Twitter @Megavergister
• www.megamestvergistergroenlonee.nl

Wij hebben onze zienswijze ingediend

De afgelopen periode hebben wij u regelmatig op de hoogte gehouden van de ontwikkelingen rondom de vergunningaanvraag door RMS. Hier nog een keer onze 4e update

UPDATE 4 – MegaMestVergisterGroenloNEE – UPDATE 4

Wij hebben onlangs een zienswijze ingediend tegen de komst van de megamestvergister op de Laarberg. Naast de risico’s voor het milieu en de volksgezondheid, hebben wij ons ook verdiept in de technische aspecten van de lopende vergunningsaanvraag van RMS.
Wij gaan u nu niet vervelen met details, maar wij willen wel kenbaar maken dat wij sterke twijfels hebben over de haalbaarheid van het technische concept dat opvallend summier beschreven staat. In de vergunningsaanvraag van RMS ontbreekt belangrijke input m.b.t. de uitvoering en invulling van allerlei technische aspecten die essentieel zijn voor een veilige werking en die garanties bieden voor de volksgezondheid. De regionale en provinciale overheidsdiensten zijn, om voor ons nog onduidelijke redenen, akkoord gegaan met de afspraak dat die ontbrekende, cruciale details later ingevuld mogen worden.
Op basis van hetgeen de aanvrager RMS samen met partner van Westreenen op papier hebben gezet, in hun technische bijlage bij de vergunningsaanvraag, hebben wij in onze zienswijze een lange lijst van op- en aanmerkingen gemaakt. Naar verluidt mogen wij in de loop van september een reactie van de officiële overheidsinstanties op onze inbreng verwachten. Toch willen we in de tussentijd alvast een aantal van onze bevindingen met u delen.
In de eerste plaats is het zeer verontrustend dat er voor een mestvergister van deze schaalgrootte geen enkel deskundig ingenieursbureau met aantoonbare knowhow is ingehuurd. De enige die claimt technische kennis ter zake te hebben is Herr W.Chantre zelf, directeur van RMS Duitsland. Zijn CV hebben wij natuurlijk proberen na te trekken. Wij hebben hem gevraagd om referenties, om locaties waar eerder door hem mestvergistings-projecten gerealiseerd zijn. We zouden namelijk graag eens een enigszins vergelijkbare mestvergister bezoeken om ons ter plaatse te kunnen oriënteren. Maar op deze vraag hebben wij van RMS nooit een bevredigend antwoord gekregen. Na lang speuren is het ons zelfs niet gelukt om ook maar iets vergelijkbaars te vinden in Duitsland of Nederland.
Het lijkt erop, dat alles wat door hem in de pers beweerd wordt omtrent zijn ervaring en kennis, niet controleerbaar is. Gezien het ontbreken van een relevante ingenieursopleiding en/of controleerbare werkervaring mogen we dus hierbij gerust grote vraagtekens plaatsen.
Hebben we hier te maken met een selfmade geniaal persoon of met een moderne variant op baron von Münchhausen? Wij denken toch vooral het laatste.
Ook maken wij ons grote zorgen over het feit dat er in het voorliggende project geen robuust en betrouwbaar afvalwaterzuiveringssysteem voorzien is. Een dergelijke voorziening is namelijk ook essentieel voor het afvangen van restanten vee medicatie. In onze huidige intensieve veeteelt wordt helaas veel medicatie (bijv. antibiotica’s ) toegepast. Restanten hiervan komen ook in de mest terecht en deze worden met dit systeem zeker niet volledig verwijderd. Zo komen deze medicijnresten in ons oppervlaktewater terecht met alle mogelijke negatieve gevolgen voor ons milieu.
Het is voor ons moeilijk te begrijpen dat ODRN en ODA, de officiële regionale en provinciale overheidsdiensten, zonder voorbehoud akkoord zijn gegaan met het nu voorliggende concept en dat ze daarvoor een vergunning hebben afgegeven. Technisch gezien rammelt de aanvraag aan alle kanten en er ontbreken volgens ons teveel belangrijke details in de onderbouwing. Blijkbaar hebben de overheidsdiensten te weinig technische knowhow in huis om deze complexe materie deskundig te kunnen beoordelen. Wellicht was het wijzer geweest om in een eerder stadium externe expertise (bijv. RIVM) in te huren.
Is het mestoverschot probleem nu zo groot geworden dat onze lokale en provinciale overheid zelfs mestcowboy’s, type RMS alle ruimte geeft om met experimentele, niet bewezen technische concepten in onze achtertuin aan de slag gaan met alle grote risico’s van dien voor ons burgers?

Stichting MegaMestVergisterGroenloNEE

• www.facebook.com/megavergister
• Twitter @Megavergister
• www.megamestvergistergroenlonee.nl

Wat is RMS voor een bedrijf, hier de achtergronden.

De afgelopen periode hebben wij u regelmatig op de hoogte gehouden van de ontwikkelingen rondom de vergunningaanvraag door RMS. Hier nog een keer onze 3e update

UPDATE 3 – MegaMestVergisterGroenloNEE – UPDATE 3

Er gaan al lange tijd geruchten over de achtergronden van RMS, het Duitse bedrijf dat plannen heeft om megamestvergisters in Nederland te gaan bouwen.

Via de officiële bronnen hebben wij geprobeerd een inzicht te krijgen in de financiële handel en wandel van het Duitse moederbedrijf RMS en haar drie Nederlandse brievenbusfirma’s, die toevallig allemaal gevestigd zijn op hetzelfde adres als de firma van Westreenen te Lichtenvoorde.

Financiële achtergronden geven vaak interessante informatie over wat er speelt. Zoals bij alle onderzoeken die wij tot nu gedaan hebben, roepen de uitkomsten ook hier weer meer vragen op dan dat wij antwoorden hebben gevonden.

Als we kijken naar de financiële resultaten van de afgelopen jaren dan kunnen we alleen maar concluderen dat de Duitse firma RMS een slecht lopende eenmanszaak is. Men heeft na meer dan tien jaar personeel noch kantoor of zelfs maar een euro eigen vermogen opgebouwd.
Via onze contacten bij een Duitse krediet-instantie ( Creditreform Offenbach) zijn wij geïnformeerd over de kredietwaardigheid van het bedrijf. Het blijkt dat hun kredietlimiet slechts € 2.500,– bedraagt. Dit is natuurlijk een belachelijk laag bedrag voor een firma met zulke grote ambitieuze plannen.
Ook hebben we via de Kamer van Koophandel alle beschikbare financiële informatie opgevraagd van de drie brievenbusfirma’s die RMS in Nederland heeft. In deze vestigingen zijn alleen maar grote schulden opgebouwd, de totale gezamenlijke schuld eind 2016 bedraagt bijna een miljoen euro. Op basis van deze informatie vragen wij ons af hoe het mogelijk is dat er nog geen faillissement is aangevraagd door schuldeiser (s)? Of spelen er op de achtergrond andere belangen mee die wij niet kennen ?

Tijdens ons onderzoek is ons nog iets anders opgevallen. Sinds begin 2017 heeft RMS in Duitsland meerdere crowdfunding acties gestart om geld op te halen bij Duitse particulieren voor de projecten in Groenlo en Venlo. Blijkbaar is er een acute hoge financiële nood en dat is gezien het voorgaande misschien wel begrijpelijk. De financiële bijsluiter gelezen hebbende, begrijpen we niet dat daar mensen ingelopen zijn. Helaas kijken mensen vaak alleen naar de hoge rentevergoeding ( >8%!) en niet naar de kleine lettertjes en dat is in dit geval wel erg kortzichtig. De vraag rijst waarom RMS geen geld probeert op te halen in Nederland, hier bestaan dit soort crowdfunding platforms toch ook?
Voor ons is dat wel duidelijk, hier is ondertussen wel bekend, in tegenstelling tot in Duitsland, dat deze plannen op drijfzand gebouwd zijn. Het al dan niet doorgaan van de megamestvergister plannen is op dit moment uiterst twijfelachtig, gezien alle lopende procedures. En niet doorgaan van de plannen betekent dat de mensen die via deze constructie geld hebben ingelegd, alles kwijt zijn.

Op basis van bovenstaande hebben wij ons ook de vraag gesteld hoe RMS met deze povere financiële achtergrond ooit een normale financiering rond kan krijgen. We praten hier over grote bedragen, voor de twee projecten (Groenlo en Venlo) zal men op zoek moeten naar meer dan honderd miljoen euro. Over financierders van dit enorme bedrag gaan verschillende hardnekkige geruchten, genoemd worden een grote leverancier van diervoeders, een grote zuivelonderneming en verschillende grote banken. In onze ogen allemaal onzin, geen van deze partijen zal zich hiermee willen inlaten, ten eerste is het financieel veel te riskant en ten tweede gezien de grote maatschappelijke onrust is zo’n stap niet te verkopen aan hun achterban en aandeelhouders. Concluderend kunnen we zeggen dat het uiterst onwaarschijnlijk is dat RMS dit project financieel alleen kan dragen maar misschien spelen er op de achtergrond nog andere zaken die het daglicht nu nog niet kunnen verdragen en pas in een later stadium duidelijk gaan worden. Misschien moeten we daar ook de verklaring zoeken voor de grote openstaande schulden?

Stichting MegaMestVergisterGroenloNEE

• www.facebook.com/megavergister
• Twitter @Megavergister
• www.megamestvergistergroenlonee.nl

Wordt het mestprobleem opgelost met een mestvergister ?

De afgelopen periode hebben wij u regelmatig op de hoogte gehouden van de ontwikkelingen rondom de vergunningaanvraag door RMS. Hier nog een keer onze 2e update

UPDATE 2 – MegaMestVergisterGroenloNEE – UPDATE 2

Wordt het mestprobleem met de komst van de RMS Megamestvergister nu opgelost of krijgen de veehouders nog meer stront aan de knikker?

Wij hebben de contracten die RSM Groenlo aan de veehouders heeft aangeboden eens nader onder de loep genomen. Deze contracten zijn via het internet te downloaden. Er worden twee soorten contracten voor de levering van mest aangeboden:
Type A: levering met financiële deelname en
type B: levering zonder financiële deelname.
Wat direct opvalt in beide contracten is de prijsstelling. De marktconforme kosten voor mestverwerking bedraagt momenteel € 20/ton. Maar RMS Groenlo biedt een prijs aan van € 8 /ton (type A) en € 9/ton (type 😎 , dus in beide gevallen minder dan 50 % van de nu geldende kostprijs. Maar er is nog meer wat ons deed verbazen. RMS garandeert deze prijs zonder enig voorbehoud voor een periode van 10 jaar. Voor hen geldt het normale verloop van de economie, waarbij kosten in de loop van de tijd altijd stijgen, blijkbaar niet.
Voor de veehouders is dit aanbod bijna te mooi om waar te zijn en dat is het natuurlijk ook. Hier worden verwachtingen gewekt die absoluut niet waar te maken zijn.
Als we juist geïnformeerd zijn, hebben veel veehouders het type A contract getekend. Zij zijn daarmee een verplichting aangegaan om mee te investeren in de mestfabriek via een aanvullend contract, de zgn. Kapitaalsstorting Overeenkomst. De verplichting die men hiermee is aangegaan is dubieus en zeer riskant. Wij gaan u niet vervelen met technische en juridische details maar willen u een typerend, tegenstrijdig detail uit dit contact niet onthouden, wij citeren : ‘ de inleg som is direct opeisbaar in geval van faillissement van RMS Groenlo’ en dan even verderop : ‘de inleg som is achtergesteld bij alle huidige en eventuele toekomstige vorderingen’. Daar staat in gewoon Nederlands dat u uw centen kwijt bent als het mis gaat.
Dit brengt ons naar de rol die het bedrijf Van Westreenen speelt in dit verhaal. Zij hebben namelijk alle vergaderingen met geïnteresseerde veehouders georganiseerd. Als onze informatie juist is, zijn die vergaderingen vooral gericht geweest om het contact type A aan te bevelen, zonder dat daarbij voldoende op de financiële risico’s is gewezen.
De goede reputatie en het vertrouwen dat Van Westreenen geniet onder veehouders, heeft daarin ongetwijfeld een doorslaggevende rol gespeeld. Vermoedelijk speelt hier eigenbelang mee waardoor de objectiviteit is ondergesneeuwd. Van Westreenen heeft het hoofd al veel te ver in de RMS strop gestoken en kan zich waarschijnlijk niet meer terugtrekken zonder reputatieverlies en financiële schade.
Er is gelukkig ook goed nieuws, alle contracten die zijn opgesteld hebben een ontbindende voorwaarde. Als de mestfabriek binnen drie jaar niet draait, dan heeft de veehouder het recht de contacten zonder opgave van redenen te ontbinden.
Wij raden de veehouders aan niet te wachten en nu al via een aangetekend schrijven alle contracten op te zeggen en bij gedane aanbetaling die terug te vorderen. Gezien de wankele financiële basis van RMS Groenlo is het wellicht verstandig om deze financiële claim ook bij Van Westreenen neer te leggen, gezien hun sturende rol in deze zaak.
Met bovenstaande hebben wij geprobeerd alle geïnteresseerden maar dit keer vooral de veehouders te informeren over onze laatste bevindingen met betrekking tot de achtergronden van RMS.

Stichting MegaMestVergisterGroenloNEE

• www.facebook.com/megavergister
• Twitter @Megavergister
• www.megamestvergistergroenlonee.nl